Categorieën
Onze avonturen in China

12 reden waarom ik zo van China hou

China het land wat zo anders is dan Nederland. Het land van uiterste maar wat oh zo leuk en mooi is. Vandaag vertel ik je waarom ik zo van China hou.

  1. Een Chinees komt misschien een beetje nors of stug over en lacht misschien niet zoals een Balinees maar wat zijn het lieve mensen. Altijd bereid om ons te helpen. Ook al spreken ze geen woord Engels. Zo stond ik een keer met Jayson in de regen bij het zebrapad en een Chinese dame kwam met haar paraplu naast ons staan en bracht ons naar de bushalte. Ik was ontroerd.
  2. China is het land van de tuinbroeken en laat ik nou net een tuinbroeken fan zijn. Nu nog zorgen dat ik met mijn Nederlandse postuur in die tuinbroeken ga passen 😉
  3. In 95% van de restaurants mag je je eigen drinken meenemen. Ik heb niet altijd trek in frisdrank of een fruitsapje. Mijn fles met water of muntthee gaat dan ook overal mee naar toe.
  4. Je kunt ongestoord een heerlijke knetter scheet laten in publiek. Niemand die er raar op kijkt. Oké, misschien je reispartner of tafelgenoot 😉12 redenen waarom ik van China hou
  5. De Chinese keuken is goed. Een nog fijnere bijkomstigheid is dat ik, met mijn lactose intolerantie ook alles kan bestellen. Ik hoef nergens rekening mee te houden. Melkproducten, kaas, yoghurt, al die producten worden niet gebruikt. In de restaurants worden veel gerechten klaar gemaakt met sojasaus. Wat een luxe.
  6. In China hebben we geen WhatsApp maar WeChat. WeChat is een combinatie van Facebook, WhatsApp en je bankaccount. Betalen doe ik dan ook met WeChat, net als bellen, Whatsappen, een fiets huren maar ook eten bestellen of winkelen. Verjaardagsfeestje en een taart nodig? Als ik die nu bestel heb ik binnen 2 uur een koerier aan mijn deur staan met een prachtige taart. De mogelijkheden lijken eindeloos en iedere keer worden we weer verrast door nieuwe functies die we ontdekken.
  7. Taobao is de Chinese Alibaba maar dan groter. Alles is te vinden op Taobao. Vele winkels bieden hun producten aan op  Taobao. Denk aan producten uit India, Amerika maar dus ook een Nederlandse winkel. Ik koop dan ook veel van mijn boodschappen op Taobao. Kaas, hagelslag, kikkererwten, blikjes tonijn, kokosmelk en met de buggy halen we de pakketjes weer op. Alleen de verse producten kopen we in de supermarkt. 1x per maand doe ik een rondje boodschappen op Taobao.
  8. De handigste mogelijkheid op Taobao vind ik de foto functie. We zagen een keer een gave fiets voor Jayson bij een ander kindje. Even een foto gemaakt en die ingevoerd op Taobao. Ja hoor, 2 seconden later hebben we verschillende aanbieders gevonden van deze fiets. Hoe gaaf en makkelijk is dat.
  9. China kent prachtige natuurgebieden. Ik heb daar verder geen woorden aan toe te voegen.12 redenen waarom ik van China hou
  10. Kinderen en mama’s staan op nummer 1 in China. Waar ik ook kom, er wordt altijd voor ons opgestaan zodat we kunnen zitten. Zelfs als Jayson lag te slapen in de kinderwagen werd er mij een stoel aangeboden. Of een keer in de trein. Je koopt een kaartje voor een stoel zodat je verzekerd bent van een zitplek. Die kaartjes waren uitverkocht dus moesten we staan. Koen dan, Jayson en ik mochten zitten.
  11. De ondernemersgeest is groot in China. Geen geld om een eigen kapperszaak te beginnen maar je kan wel knippen. Dan pak je de knipschaar, je zet een stoel op straat neer en je hebt een eigen bedrijf. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
  12. Honger? Overal in China vind je food trucks met ongezonde maar ook veel gezond eten. Een bakje met gebakken aardappeltjes, een maiskolf of vers fruit. Je vind ze overal. Ik hou van al die gezonde keuzes.                                                                                                                                                                                                          12 redenen waarom ik van China hou

Zoals je begrijpt genieten we van een land dan anders is, een land dat ons in verbazing laat vallen en ons verrast. Natuurlijk zijn er ook dingen die we niet leuk vinden maar daarover volgende maand meer.

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Een half jaar in China

6 maanden

 

26 weken

 

182 dagen

 

4368 uur

 

en 262.080 minuten

 

Dat is lang.

 

Of kort?

Een half jaar geleden zijn we dit avontuur aangegaan. Toen ontzettend spannend, moeilijk en gaaf! Vandaag blik ik terug. Hoe gaat het nu? Wat hebben we geleerd? Zouden we het weer doen? Maar bovenal….

Blijven we 3 jaar lang?

Weet je nog dat ik schreef over die verschrikkelijke smog? Of hoe moeilijk ik het soms vond?  Verhuizen naar een ander land is nou eenmaal niet altijd even makkelijk. Ik liet me ook wel tegenhouden door de stemmen in mijn hoofd. Met tekenles en hardlopen bijvoorbeeld.

Een half jaar in China

Hardlopen in China

We hebben hier op de community een sportschool. Deze is alleen in de avond open. Ik loop graag samen met iemand. Ik beken, als ik alleen ga, dan is de motivatie er niet altijd om te gaan. Als ik afspreek om samen te gaan dan wil ik niet afzeggen. Dat werkt voor mij goed. Een hardloopgroep als de duinlopers is helemaal ideaal. Daarom ging ik opzoek naar een hardloopclub en een sportmaatje. Beide heb ik niet gevonden. Ik kom niet verder dan het park en daar is het nu veel te warm om te lopen.  Zo liet ik me tegenhouden. Want tsja, geen maatje, geen club. Ik loop liever in de ochtend en de sportschool is alleen s’avonds open. Daarbij vind ik sportscholen ook helemaal niet leuk. Ik ren veel liever buiten. Zo  bleef ik hangen in de twijfelstand. Wat ga ik nu doen? Sporten is belangrijk maar ja, ik kan hier gewoon niet sporten…..

Er zaten allemaal redenen in mijn hoofd om het niet te doen maar ik weet ook dat ik een blijer mens ben als ik wel sport. Daarom besloot ik een paar weken geleden om mijn stoute schoenen aan te trekken en te gaan kijken in de nieuwe sportschool die hier een paar weken geleden is geopend.  Het zag er prima uit. Een paar dagen later heb ik mijn stoute schoenen verruilt voor mijn sportschoenen en ben ik gaan hardlopen.

Een half jaar in China

Hoe ging het hardlopen voor de eerste keer?

Wat het leuk? Nee, de eerste keer rennen als je een tijdje niet geweest bent, is niet leuk. Wel zwaar. Daarbij keek ik tegen een saai flatgebouw aan en het was even goed warm. Maar wat was ik blij toen ik thuis kwam. Ik heb het gedaan jubelde er in mijn hoofd. Van al die stemmen was er eentje die zei: je word er blij van en dat klopt. Ik werd er blij van. Ik ben die week meteen 3x geweest :-). Zo ben ik dan ook wel weer 😉

Ga ik nu iedere week 3x naar de sportschool? Vast niet maar iedere keer dat ik wel ga is meegenomen.

Tekenles

Zo ging het ook met tekenles. Ik kon geen cursus vinden. Er was wel een mogelijkheid voor 1 op 1 les. Een uur met de bus hier vandaan…..Opnieuw zoeken….Alleen maar 1 op 1 lessen. Dat vond ik maar vreemd en daarbij ik versta de leraar helemaal niet! De moed zakte me meer dan eens in mijn schoenen. Ieder mens heeft zijn eigen dingen in het leven waar je blij van wordt. Bij mij is dat tekenen, mooie dingen maken, hardlopen, koken. Alleen tot nu toe zonder resultaat. Ik heb toen gesmeekt om nog 1 keer op internet te kijken voor een cursus. We vonden iets, 10 minuten met de bus hier vandaan. Ik ben samen met Lulu mijn Chinese vriendin gaan kijken bij de tekenschool. De leraar spreekt geen word Engels. Alleen Chinees. De les zou ook hier weer 1 op 1 zijn maar ik besloot het te proberen. Ik zei tegen Lulu, we zien het wel. Een stem in mijn hoofd zei, je wordt er blij van. Ik kan altijd nog stoppen dacht ik er achteraan. Zo gezegd zo gedaan, ik spreek met de leraar af om volgende week terug te komen voor mijn eerste les.

Als we naar buiten lopen verrast Lulu me, ik ga met je mee zegt ze. Ik wil het ook proberen, het lijkt me leuk. Zo zijn we met zijn  2 toch nog een groep en Lulu vertaalt wat de leraar me vertelt.

Een half jaar in China

Een half jaar in China

Is het anders dan in Nederland?

Dit alles leerde me dat je soms gewoon niet op moet geven. Dat als iets ontzettend belangrijk is, dat je door moet gaan. Ondanks je eigen beweegredenen en stemmen in je hoofd om het niet te doen. Is het ideaal om te hardlopen in de sportschool. Nee natuurlijk niet, ik ren nog steeds liever buiten maar hè Ik ren wel. Had ik niet liever gezellig bij mijn tekengroep in Alkmaar gezeten? Ja natuurlijk, daar versta ik de lerares gewoon en de groep is ook een stuk groter en gezelliger maar  ik teken en ik loop en daar word ik blij van. Daarnaast zijn er weer andere voordelen. Als ik een dagdeel extra wil tekenen dan kan dat. Op ieder gewenst moment van maandag tot en met vrijdag. Ik leer tekenen vanuit een ander perspectief, super interessant. Als ik aan het hardlopen ben op de band dan loop ik hartstikke stabiel in 1 tempo en er zitten voor geprogrammeerde interval training op. Dat is ook handig.

Een half jaar in China

Zo brengt het leven me lessens die ik anders misschien niet geleerd had. Dus hoe het nu gaat? Het gaat goed. Het is zomer, de zon schijnt. Ik loop hard, ik teken en ik ben een blije mama voor Jayson. Met Koen gaat het ook goed, daar heeft hij een paar weken terug over geschreven. En Jayson, die is nog steeds hetzelfde blij ei als altijd op verschillende 2 is nee puber peuter buien na 😉 We hebben dan ook vertrouwen in de toekomst hier in China. Al komen we natuurlijk wel af en toe even langs in Nederland.

Liefs Jenny

P.s In verband met de vakantie schrijf ik in de maanden juli en augustus 1 keer in de 2 weken over China.

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Wat doet de Chinese mama anders?

Ik ben een mama zoals ik ben met al mijn normen en waarden die ik heb meegekregen van mijn ouders uit Nederland. Zo is Koen ook zijn eigen papa en samen zijn we de ouders van Jayson. Ik denk dat we een gemiddeld doorsnee gezin uit Nederland zijn. We doen ons best, we maken fouten, we leren ervan en we gaan weer door. Nu we naar China zijn verhuisd, zijn we in ene anders. Anders dan alles en iedereen die hier woont. Dat is best gek. Behalve dat er veel naar ons gekeken wordt en er de nodige foto’s worden gemaakt zijn we ook anders in onze opvoeding. Daarom ga ik op onderzoek uit.

Ik wil wel eens weten waarom de Chinese papa’s en mama’s al die dingen anders doen dan wij? Waarom hebben kindjes een open spleet op de plek van het kruis in hun broek? En waarom zijn ze zo warm gekleed? Waarom lopen en er zoveel oma’s met hun kleinkind op de arm? Welke ideeën en gedachten zitten erachter? Ik begin bij onze eigen Wang Xin. Die spreekt tenminste Engels.

Wie is Wang Xin?

Wang Xin is 29 en getrouwd met Yang Jin Tao die 1 jaar ouder is. Samen hebben ze een dochter Duo Duo. Duo Duo is 3 en gaat sinds 2 maanden naar het kinderdagverblijf. Wang Xin werkt 5,5 dag in de week. 4 dagen in de week bij ons, 1 dag bij een ander gezin en op zaterdagochtend geeft ze ook nog Engelse les. Haar man is een collega van Koen en werkt ook 5,5 dag in de week. Wang Xin vind niet dat ze veel werkt. Er moet toch geld verdient worden!

De Chinese mama en haar man

Samenwonen met je schoonfamilie

Wang Xin haar schoonmoeder woont bij haar in het appartement. Ze hebben een 3 kamer kamerappartement. Wang Xin haar schoonmoeder zorgt de hele dag voor Duo Duo. Haar schoonouders hebben ook een eigen huis. Daar woont haar schoonvader. Dat huis staat in Dingzhou. Een kleine stad ongeveer een uur rijden hier vandaan. De schoonouders van Wang Xin zijn niet gescheiden, ze wonen alleen apart voor 3 jaar. Het is hier in China namelijk heel normaal dat je schoonmoeder bij je intrekt op het moment dat je een kindje krijgt. Dit doet iedere moeder voor haar eerst geboren zoon. Als 2de zoon heb je pech. Of geluk, net hoe je het bekijkt 😉

Zwangerschapsverlof

Wang Xin werkte hiervoor als lerares Engels. Hierdoor kon ze toen ze 4 maanden zwanger was stoppen met werken. Dat mocht omdat ze op haar werk zoveel moest staan. Na de geboorte van haar dochter is ze nog een jaar thuis gebleven om samen met haar schoonmoeder voor Duo Duo te zorgen. Al die tijd heeft ze iedere maand nog 40% salaris gekregen. Het hangt af van het bedrijf waar je werkt, wat ze doen met zwangerschapsverlof. Het wordt niet zoals in Nederland geregeld door de overheid. Wang Xin had geluk, er zijn ook vrouwen die niks krijgen.

De Chinese mama en haar kindje

Wie doet nu het huishouden?

Wang Xin haar schoonmoeder zorgt nu alleen voor Duo Duo sinds Wang Xin weer aan het werk is. Naast de zorg doet ze ook nog een hoop in het huishouden. Ze doet de was, de boodschappen, ze maakt schoon en ze kookt ook nog regelmatig. Zelf hoeft Wang Xin maar 2 of 3 keer per week te koken. Ze is dan ook erg dankbaar dat haar schoonmoeder dit doet. Al vind ze het soms ook moeilijk. Met je eigen moeder zou het toch makkelijker zijn. Je praat dan makkelijker en je hoeft niet na te denken of te wachten voordat je iets zegt aldus Wang Xin.

Toen Duo Duo nog een baby was had ze ook wel gesprekken met haar schoonmoeder. Over het feit bijvoorbeeld dat haar schoonmoeder Duo Duo veel te warm aankleed. Wang Xin lacht en vertelt verder: ‘Duo Duo leek soms wel op een dikke beer. We zijn er zelfs nog een keer voor in het ziekenhuis beland. De temperatuur van Duo Duo liep erg op. Volgens de arts was er niks aan de hand maar moesten we haar voortaan maar wat minder kleren aantrekken’.

De Chinese mama haar dikke beet

Ik vertel dat in Nederland de baby’s met 3 maanden naar de oppas/kinderdagverblijf gaan. Wang Xin is verbaasd en kijkt me met grote ogen aan: ‘echt? Zo jong al? Dan zijn ze nog zo klein.’ Als ik vertel dat de Nederlandse vrouw ook wel parttime werkt dan lacht ze. Goed, goed, zei ze; ‘ik denk dat veel Chinese vrouwen zich verdrietig voelen over het feit dat ze niet bij hun kindje kunnen zijn.’

Waarom dragen kindjes een open broek?

Hier in de speeltuin zie ik veel kinderen met een open broek. Dit is een spleet op de plek van het kruis. Als een kindje dan zijn behoefte moet doen, tilt de oma haar op en hup daar gaat het plasje of erger. Wang Xin vertelt dat haar dochter niet zo’n broek heeft gehad. Zijzelf waarschijnlijk wel. Vele oma’s vinden een luier te warm aan de billen. Wang Xin vind het onhygiënisch en niet beschaafd. Al doen sommige mama’s hun kindje weer een luier om als ze naar de winkel gaan. Wel zijn veel kindjes vroeg zindelijk, gemiddeld met 2 jaar. Duo Duo zelfs al met 1 jaar en 10 maanden. Wang Xin lacht en zegt: ‘Al hebben we wel heel veel broeken moeten wassen om tot dat punt te komen.’

De open broek in China

Samen spelen 

Terug naar het nu en het werkende ritme van Wang Xin. Iedere avond als Wang Xin thuis komt gaat ze nog 2 tot 3 lang uur met haar dochter spelen. Dat vind ze belangrijk. Haar dochter gaat dan ook pas tussen 22:00 en 23:00 uur s’avonds naar bed. Ze kopen wat klein speelgoed als een bellenblaas of een waterpistool. Of ze leest een verhaaltje voor. Soms ook wel in het Engels of ze probeert Duo Duo spelende wijs was Engelse woorden te leren.

Wang Xin wil geen extra lessen voor haar dochter zoals je bij ziet bij veel Chinese kindjes. Dat vind ze te vermoeiend. Een kind leert op school en als het thuis komt dan hoort het te spelen. Niet nog een keer te leren. Daar word een kind moe van en de volgende dag nog een beetje meer moe en ga zo maar door. Nee hoor, haar dochter mag lekker bewegen en spelen. Net als Jayson, zegt ze er lachend bij.

Waar komt het vandaan?

Hier in China zijn veel kinderen lui zegt Wang Xin. De ouders doen te veel voor hun kindjes. Als kinderen vallen dan blijven ze liggen. Ouders tillen hun kindje dan weer op. Vaak tot de leeftijd van 2 jaar kunnen kindjes niet zelf op staan nadat ze gevallen zijn. Het zelfde met een eitje pellen. Kinderen in China kunnen dat vanaf 4 jaar. Zelf eten doen kinderen pas vanaf 2,5 jaar. Baby’s en kinderen bewegen ook weinig. Ze zitten vaak op een speelgoedauto die voorgetrokken wordt of een duw fiets. Je zelf aankleden? Dat leren kinderen hier pas met 4 jaar. Wang Xin vind het een verkeerde vorm van liefde. Kinderen horen te bewegen en wat is er mis om jezelf aan te kleden? Veel dingen zijn gewoon cultuur. Geleerd van je ouders en die weer van hun ouders. Net als de open broek en je baby zo warm aankleden. De mensen weten gewoon niet beter.

Duo Duo nu

Wat zijn de voordelen?

Als ik zo om me heen kijk hier in China dan vind ik het nog niet zo verkeerd. Natuurlijk is het niet makkelijk om samen te wonen met je schoonmoeder of zelfs je schoonouders. Toch zijn er ook een hoop voordelen. Wang Xin hoeft het huishouden niet te doen en ook vele andere dingen neemt haar schoonmoeder uit handen. Wang Xin heeft geen stress. Ze hoeft niet snel, snel nog even dit of dat te doen. Ondanks dat ze een dochter heeft van 3 en full-time werkt heeft ze een rustig bestaan. Geen drukte en stress. Iedere dag heeft ze ook nog een aantal uren quality tijd met haar dochter doordat er hier een ander ritme is. En haar eigen tijd? Een beetje me-time? Daar blijft weinig van over maar hebben wij dat wel dan?

Ben je benieuwd naar nog zo’n verhaal? Schrijf je dan in op mijn blog. Aankomende week ga ik in gesprek met Yuki. Zij is de lerares van Jayson op het kinderdagverblijf en die weet me nog meer te vertellen over de Chinese mama’s.

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

De Chinese muur

Daar staan we dan. We zijn in Mutianyu. 2 uur hebben we  er over gedaan om hier te komen en we zijn er bijna. We staan op een platform en gaan zo met de kabelbaan omhoog.

De Chinese muur 2

 

De Chinese muur

Daar is hij dan. De immens grote Chinese muur! Terwijl ik er naar kijk kan ik het eigenlijk niet bevatten dat er een monument is dat zo groot is. Een muur waar vroeger duizenden mensen aan gewerkt hebben. Ongelooflijk!

De kabelbaan bij de Chinese muur

Jayson loopt zelf de trap op naar boven.

De Chinese muur 3

Hoe bijzonder is dat? Ben je bijna 2 en sta je gewoon aan de andere kant van de wereld op de Chinese muur.

De Chinese muur 4

 

De Chinese muur 5
De Chinese muur 6

Haha een overkill aan foto’s. Ik hoop dat je het leuk vind om zoveel foto’s te zien? Ik kan je vertellen, ik heb er nog wel 40….. Diep onder de indruk ben ik van de Chinese muur en ik vind hem prachtig. Ik wil terug. Niet vandaag maar later als alles groen is of misschien wel in de winter als het sneeuwt. Ik denk dat er nog veel meer mooie momenten zijn om de Chinese muur te bezoeken. Je kunt ook hiking tochten doen of er een nachtje slapen. Genoeg te dromen. Voor nu laten we wat het is en gaan glijend naar beneden. Super cool! De meest lange glijbaan waar ik ooit vanaf ben geweest.

De Chinese muur 7

S’avonds sluiten we af bij een Spaans restaurant. We hebben heerlijk tapas gegeten met Pedro en Ellie.

De Chinese muur 8

Wat zullen we morgen gaan doen?

Liefs Jenny

p.s mijn reisboek zegt dat je de Chinese muur helemaal niet kunt zien vanaf de maan. He is een fabel. Wat een domper 😉

 

 

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Onze Ayi in China

Afgelopen donderdag is onze ayi begonnen. De WAT? Haha ja inderdaad! Een ayi is iemand die oppast, mee helpt in het huishouden, kookt, de boodschappen doet en meer van dat soort dingen. Omdat we de opa’s en oma’s missen hebben we dus een ayi in dienst genomen. Klinkt wel erg luxe he! Dat is het ook hoor. Terwijl ik dit schrijf voel ik me er ook wel een beetje opgelaten onder. Het klinkt allemaal zo duur en luxe! Ik voel me dan ook ontzettend verwend met onze ayi. We hebben ook nog het geluk dat ze redelijk engels spreekt.

Wang Si, zo heet onze oppas, komt 4 dagen in de week. De eerste dagen was het wel even wennen. Toch vreemd iemand in je huis. Ik heb dan ook iedere keer de behoefte om op te staan en alles zelf te doen. Dat is een dubbel gevoel. De gastvrouw in mij komt naar boven. Ik merk ook dat ik het lastig vind om bepaalde zaken uit handen te geven. Jayson bijvoorbeeld maar ook de was en het schoonmaken.

Boodschappen

Met boodschappen doen is het een verademing. Wang Si helpt me met vertalen. Op de vleesafdeling kan ik eindelijk duidelijk maken wat ik wil en ook bepaalde kruiden die ik nodig heb voor mijn Chinese recepten kan ik nu vinden, whoop whoop!

Ik heb een bureau gekocht en ik heb nu mijn eigen werkkamer thuis. Dat geeft meer rust. Voor Jayson ben ik uit het zicht en ik word niet meer afgeleid door alle geluiden om me heen. Hopelijk blijft dit ook werken op lange termijn. Ik vind het erg fijn om zo dichtbij te zijn. Om 12 uur ga ik dan ook gezellig lunchen met Jayson en Wang Si. Koen is ook al een keertje thuis komen lunchen, lekker gezellig zo :-)!

Terwijl ik dit aan het schrijven ben is Wang Si aan het buitenspelen met Jayson. Ik krijg leuke foto’s en filmpjes binnen op mijn telefoon. Jayson heeft het naar zijn zin met Wang Si en ik… Ik kijk met vertrouwen de toekomst tegemoet.

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

De 7 meest gestelde vragen over ons leven in China

Ik heb de 7 meest gestelde vragen over ons leven in China op rij gezet. Zelf vond ik het erg leuk om deze te schrijven. Ik hoop dat jij het ook leuk vind om ze te lezen. Enne als je nog meer vragen hebt, ik beantwoord ze graag :-)!

Hoe laat is het in China?

Het is 7 uur laten dan in Nederland.

Gaan jullie ook Chinees leren?

Ja dat willen we wel. We zijn dan ook druk opzoek naar een leraar die het ons kan leren. We hebben niet de intentie om volledig vlekkeloos Chinees te kunnen spreken en schrijven maar willen zeker de basisbeginselen goed onder de knie krijgen. Al is het alleen maar om het leven hier makkelijker te maken met boodschappen doen, uiteten gaan, weten wat we eten maar ook om als we reizen door China maken.

Welke betaalmiddel heb je in China?

In China hebben we de RMB (renminbi). Dit is de officiële naam. De Chinezen zelf spreken ook wel over de Yuan. 10 RMB/Yuan staat gelijk aan € 1,35

Is het leven goedkoop in China?

Dat ligt er aan waar je naar toe gaat. Als ik kijk naar de shoppingmalls dan zijn deze duur. Veel producten zijn ook duurder dan in Nederland, zoals parfum of schoenen maar ook een dekbedovertrek is niet goedkoop. Belachelijke prijzen vragen ze zelfs. Bijvoorbeeld 1500 euro. Je vind ook wel goedkopere voor 70,00 alleen dan moet je wel even goed zoeken.

In de supermarkten zijn de prijzen redelijk hetzelfde tot goedkoper. Groente, fruit, vlees is echt goedkoper dan in Nederland. Alles wat lokaal gemaakt kan worden is regelijk goedkoop. Als je producten koopt die uit het buitenland komen dan betaal je wel veel meer. Bijvoorbeeld € 10,00 voor een fles alles reiniger.

Op straat kan je goedkoop eten. Je hebt kleine restaurantjes die met 1 hoofdgerecht bijvoorbeeld varken of kip. Hiervan wordt dan bouillon getrokken en noodlesoep van gemaakt. Deze noodlesoep kan je eten voor 2 RMB. Dat is 28 euro cent. Je hebt ook wel wat duurdere restaurant voor 10 RMB (€ 1,35) of 20 RMB (€ 2,70).

Wat je hier in China veel ziet is dan mensen kopen via het internet. Nog veel meer dan we in Nederland doen. Dus doen wij dat ook. Want om nou 400 euro voor een koffiezetapparaat of een sapcentrifuge van Philiphs te kopen dat vind ik nou ook weer wat overdreven!

Hebben jullie een auto of reizen jullie met het openbaarverzoer?

We hebben geen auto en voorlopig zijn we ook niet van plan er 1 te kopen. Als er in China auto willen rijden dan moeten we hiervoor opnieuw een Chinees examen afleggen. Wat een beetje dubbel voelt want ze rijden hier als…. Wie zou er nou opnieuw moeten leren rijden 😉

Daarbij is het openbaar vervoer hartstikke goed geregeld. Door de kaarten op onze Iphone kunnen we ook heel makkelijk uitvinden hoe we van A naar B komen. Super makkelijk en goedkoop. Voor 2 RMB per persoon zitten we in het centrum. Dat is ongeveer 10 minuten met de bus voor 28 euro cent. Jayson is nog gratis.

Hoe gaat Koen naar zijn werk?

Koen wordt opgehaald met de bus samen met alle andere Great Wall expat collega’s. Met diezelfde bus worden ze ook weer thuis gebracht. Wel wil Koen een fiets kopen om zometeen lekker op de fiets naar zijn werk te gaan. We blijven tenslotte Nederlanders 😉

Hoe is het eten in China?

Heerlijk tot echt ontzettend vies, haha nee hoor! Over het algemeen is het eten hartstikke lekker. We hebben soms geen flauw idee wat het is maar het smaakt goed. Gelukkig kunnen wij beide ook nog goed tegen spicy eten. Dat scheelt een hoop want veel eten is in deze streek van China spicy. Als het niet al te spicy is dan kan zelfs Jayson het eten.

Leuk als je nog meer vragen hebt? 🙂

Tot schrijfs,

Jenny

Wil je weten hoe ons avontuur in China is begonnen? Lees dan hier ons aller eerste blog.

 

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hoe gaat het met Jayson in China?

Hoe gaat het met Jayson in China? Vandaag blog ik over onze kleine man. Want wat doet hij het goed en wat zijn we trots! Ik kan je natuurlijk niet vertellen hoe hij zich voelt maar ik kan je wel vertellen hoe hij het doet en welk gedrag hij vertoont. Want al zijn kleine kinderen flexibel, een verhuizing naar China heeft impact!

In Nederland

Ik heb vanaf 1 december niet meer gewerkt. Ik wil me vol kunnen focussen op Jayson en op onze verhuizing. Er zijn nu zoveel veranderingen gaande dat ik het zelf amper kan bijhouden. Hoe moet Jayson zich wel niet voelen? Al die dozen om ons heen? Zijn speelgoed ingepakt en alles verandert in huis…

Hoe gaat het met Jayson in China?

Daarom spelen we en knuffelen we veel na de verhuizing. Wandelen we als de smog het toelaat.  Verkennen we de buurt en de supermarkt en doen we ons best om te integreren. Jayson slaapt de eerste 1,5 week ook nog lekker tussen ons in. Gewoon maar even wennen en zijn in China.

Want het is ook lastig voor Jayson. Dat merken we aan kleine dingen. Als Koen uit zijn werk komt spring Jayson van zijn stoel om eerst te helpen met het uittrekken van papa zijn schoenen. Uit, uit, uit roept hij dan. Ook in Nederland komt dit terug. Oma mag ook geen sloffen aan, uit, uit, uit roept Jayson. Want op sloffen kan je natuurlijk zomaar naar buiten lopen…

In Hong Kong moeten Koen en ik bij elkaar zijn van Jayson. Als ik bijvoorbeeld een paar meter achter loop dan begint Jayson hard om mama te roepen en andersom. Als Koen niet doorloopt dan verzet Jayson ook geen stap meer. Eerst wachten op papa en dan weer verder. We moeten met zijn 3 bij elkaar zijn en dan is het goed.

Nu we voor de 2de keer terug zijn uit Nederland merken we dat het 1,5 week duurt voordat Jayson weer goed in zijn ritme zit. Zijn middagslaapjes duren weer kort en s’avonds gaat hij zonder moeite op normale tijden slapen. Het is ook allemaal wat als je zo klein bent.

Hoe gaat het met Jayson in China

Wat vind Jayson van het Chinese eten?

Het eten gaat ook goed. Jayson vind het eten lekker in China. De noodles, de groente, het vlees. Hij slobbert het allemaal op. Vooral als het klaar gemaakt is met een lekkere zoete sojasaus of suiker er overheen. Welk kind zou het niet opeten ;-). Jayson eet ook al goed met stokjes.

Jayson eet met stokjes

Nou ja, met stokjes….., 1tje eigenlijk 😉

Verder is Jayson zijn eigen blije ikke, zolang papa en mama maar in de buurt zijn dan is alles goed.

Tot de volgende keer!

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hong Kong (deel 1)

 

Onze reis naar Hong Kong

S’morgens om 7:10 stappen we in de taxi naar het treinstation in Baoding. Op het station liggen tegels met nummer van je coupé. Omdat we allemaal een zitplaats bewijs hebben staan alle mensen netjes in rijen te wachten. Het is voor het eerst hier in China dat er niemand voordringt en iedereen rustig wacht.

De hoge snelheidstrein brengt ons na 9,5 uur naar het plaatsje Futian. In onze wagon kun je zien hoe hard de trein rijd. Op het treinstation van Futian gaan we lopend de grens over naar Hong Kong.

Vanuit daar nemen we de metro naar het hart van Hong Kong. Wauw wat een geweldige stad is dit! De eerste indruk is  goed! Het is druk, grote neon reclames boorden, veel mensen. Het ruikt hier naar Ko San Road maar de winkels doen je denken aan London. Wat een geweldige mix is dit!

De eerste dag zijn we vooral bezig met ons VISA maar dat is een verhaal apart… ?

Na 1 dag gaan we dus op pad. We willen wel eens wat zien van Hong Kong ?! We zitten met ons Hostell in Kowloon, midden tussen alle winkels en restaurantjes en nog geen 100 meter bij het metrostation vandaan. Een top locatie ?! Vanuit hier gaan we wandelend naar de goudvissenmarkt, de bloemenmarkt en de vogeltjesmarkt. Vooral de bloemenmarkt is erg leuk om te zien met alle mandarijnen planten en citrustakken. Verder staan er veel orchideeën planten die erg mooi zijn.

Het Po Lin-klooster

De volgende dag gaan we met de metro naar Lantau Island. Het is een eiland maar de metro verbinding gaat over het water heen, bijzonder om te zien. Er is hier een kabelbaan die naar de berg Tung Chung gaat. Één van wereldst mooiste kabelbanen ter wereld (zeggen ze). Helaas wordt er onderhoud gepleegd en gaat de kabelbaan pas weer in juli open. Wij gaan dan ook met de bus naar boven naar het Po Lin-klooster. Hier staat werelds grootste bronzen boeddha beeld.

In Hong Kong is het op dit moment winter. Gelukkig geen smog maar wel veel mist. In eerste instantie vond ik dat erg jammer vanwege het uitzicht maar nu ik de foto’s terug zie vind ik het ook wel wat hebben. De temperatuur hier in Hong Kong is wel erg fijn: tussen de 15 en de 19 graden. Zulke winters wil ik altijd wel ??!

Bij het klooster ligt een tempel. In het klooster zijn wel 10.000 boeddha’s afgebeeld. Erg mooi om te zien.


Vandaag hebben we een rustigere dag. We zitten nu even lekker koffie te drinken bij de Starbucks en Jayson gaat zo slapen. De volgende keer zal ik wat meer vertellen hoe het met Jayson gaat hier in China.

Veel liefs van ons en tot schrijfs,

Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

De dokter in China

Keelontsteking

Een paar dagen na aankomst in China heb ik een keelontsteking. Nu 1,5 week later ben ik nog steeds veel aan het hoesten en s’nachts slaap ik daardoor slecht. Koen is al een keertje langs de apotheek gegaan voor medicijnen maar die zijn op en de keelontsteking is er nog steeds. Tot irritatie van mezelf :-|! Het hoesten wordt wel iedere dag een beetje minder maar als ik dan 2 dagen binnen ben geweest dan begint het te kriebelen en wil ik erg graag naar buiten. Door de smog is de keelontsteking s’avonds dan weer in volle hevigheid terug.

Vandaag ben ik er klaar mee, ik zit weer 2 dagen binnen en op het hoesten na voel ik me goed. Ik besluit om toch nog maar een keer naar de apotheek te gaan. Gewapend met een leeg medicijnen doosje loop ik langs het kantoor van de GW community. 1 van de dames gaat met me mee! Ze vraagt of ik naar de apotheek wil of ook naar de dokter. Ik besluit om toch maar naar de dokter te gaan. Het kan nooit geen kwaad dat de dokter er even naar kijkt. Daar aangekomen wil ik het liefst allemaal foto’s maken maar ik vond niet dat ik het kon maken. Daarom een beschrijving.

Privacy bij de dokter

De dokter bevind zich in het ‘winkelstraatje’ bij de GW community. Er staat 3 ziekenhuisbedden en daar liggen zo nu en dan ook mensen in. Voor de bedden zit een groot glazen raam dus iedereen kan zo naar binnen kijken. Zie de foto hieronder. De enige foto die ik wel ‘durfde’ te maken. Nou ja Koen eigenlijk 😉

img_4133

Bij binnenkomst was er een patiënt in gesprek met de dokter. Ik versta dan geen Chinees maar het gesprek was goed te volgen door de rest die aanwezig was. Geen privacy dus! Er lagen 2 kindjes in de bedden en 1 volwassen vrouw aan een infuus. Geen idee was er aan de hand was maar het voelde wel raar toen ik zo stond te wachten met mijn keelontsteking.

Mijn beurt

Ik ben aan de beurt, ik vertel mijn verhaal aan de dame die met mij mee is en zij verteld het aan de Chinese dokter. Ik krijg een paar vragen, er wordt naar mijn longen geluisterd, in mijn keel gekeken en het oordeel luidt: antibiotica. De dame breng het voorzichtig en zegt er meteen achter aan: als je dat wil want de meeste expats willen geen antibiotica. In mezelf moet ik er wel even om lachen. Ook ik wil geen antibiotica. Doe maar iets anders. Antibiotica kan altijd nog! Wat ik dan wel gekregen heb: geen idee! Dat kon ze niet echt uitleggen. En of het werkt, dat kan ik je pas over een paar dagen vertellen…;)

Liefs Jenny

P.s 1 de dokter was mijn inziens kundig en ik vind het ook een fijn idee dat de dokter dichtbij zit. De dames van de GW community gaan makkelijk met me mee om te helpen met vertalen. Hun engels is goed en dat stelt gerust!

P.s 2 de kosten voor het doktersconsult en de medicijnen is 25 RMB, omgerekend is dit € 3,50. Ik zou er bijna mijn zorgverzekering voor opzeggen 😉

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

We verhuizen naar China! 

Ja je leest het goed….het is echt waar….we verhuizen naar China! Voor 3 jaar! En nee ik maak geen grap…;-)

Hoe het begon?

Laat ik beginnen bij het begin. Zolang als ik Koen ken weet ik dat de banen in de automotive branche in Nederland niet voor het oprapen liggen. Er zijn maar weinig bedrijven hier in Nederland die in de ontwikkeling van auto’s zitten. Sterker nog, als Koen een andere baan wil dan wist ik dat dit in Duitsland of ergens in een ander land zou zijn. Maar voor wie mij kent: ik hou van reizen en van uitdagingen dus allemaal prima. Zo riep ik dus altijd tegen Koen ‘lieverd, ik vind elk land prima zolang het maar geen China wordt!’

En zoals mijn moeder vroeger altijd zei: ‘zeg nooit nooit’ zo wil het geschiede dat Koen werd benaderd door een recruiter voor een Chinese auto fabrikant genaamd: Great Wall. Zei je nou echt China lieverd??? Want daar wou ik dus niet heen he….!

Sollicitatie gesprek

Maar om een heeeeel lang verhaal kort te maken. Een aantal weken geleden is Koen op gesprek geweest in China en hij is aangenomen. 15 december verhuizen we dan ook met zijn drieën naar China. Een super gaaf en spannend avontuur wat we met zijn drieën aangaan. We gaan wonen in de plaats Baoding. Wat de Chinezen een kleine stad noemen maar waar 1 miljoen mensen wonen. Deze stad ligt 140 km vanaf Peking. De hoge snelheidstrein doet er gelukkig maar 40 minuten over om in Peking te komen.

Ons blog

We gaan iedereen natuurlijk op de hoogte houden van al onze avonturen in China. Ik klim weer in de pen en ik ga weer lekker schrijven over onze reis en woon verhalen. Ik heb er zin in 🙂 Er is echter 1 probleem, ik heb in China geen Facebook. Hoe verzinnen ze het ;-)! Dus ben je benieuwd naar al onze avonturen schrijf je dan in op ons blog.

Liefs Jenny

p.s: ik ben Koen nog aan het overtuigen dat het leuk is om te gaan vloggen. Tot nu toe nog zonder resultaat 😐 Enige hulp hierbij is welkom…:-)