Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Deel 2: mama zijn in China

Vandaag het 2de interview met een Chinese mama. Ik ben in gesprek met Yuki, de lerares van Jayson. Ze is de mama van Run Run en Chechen en de vrouw van Tongde. Run Run is 8 jaar oud en Chechen 3. Yuki haar man werkt als conducteur en is gemiddeld zo’n 15 dagen per maand van huis. Yuki spreekt goed Engels. Ik vraag haar dan ook weer de hemd van het lijf over mama zijn in China.

Yuki en haar schoonouders

Yuki haar schoonouders wonen sinds de geboorte van Run Run bij hun in huis. Haar schoonouders hebben ook een eigen huis maar haar schoonvader heeft gezondheidsproblemen. Yuki weet dan ook niet hoelang haar schoonouders nog blijven. Haar schoonmoeder is 65 en zorgt van maandag tot en met vrijdag voor Run Run, Chechen en haar man. Yuki werkt namelijk 5 dagen in de week. Haar werkgever verlangt dit ook van haar. Al zou ze wel graag minder willen werken. Parttime werken lijkt haar dan ook erg fijn.

Al moeten sommige vrouwen ook wel thuis blijven hoor. Dan willen ze wel werken maar dan mag het niet van hun man vertelt Yuki me. Dat vindt ze maar niks, ze is blij dat ze werkt. Wat je trouwens ook een hoop ziet bij de jongere gezinnen is dat de schoonouders wel in huis komen maar aan het eind van de dag weer naar huis gaan. Dan kan alleen als ze dichtbij wonen maar dat zie je wel steeds vaker. Als ik vertel dat in Nederlandse baby’s met 3 maanden naar het kinderdagverblijf gaan vindt ze dat maar niks. De baby’s zijn nog zo klein en fragiel. Al snapt ze het wel. Je schoonouders in huis is natuurlijk ook niet alles.

Huishouden

Yuki werkt tot 18:00 uur. Dan gaat ze snel naar huis. Als ze thuis komt kan ze zo aanschuiven. Haar schoonmoeder heeft het eten al gekookt. Hetzelfde geldt voor de was, het huishouden en de boodschappen. Allemaal al gedaan. Haar schoonmoeder helpt haar werkelijk met alles. Yuki voelt zich hier wel bezwaard onder vertelt ze. Haar schoonmoeder is namelijk al 65 en ze moet alles alleen doen. Yuki neemt het dan ook van haar over als ze thuiskomt. Ze doet spelletjes met Chechen en helpt Run Run met zijn huiswerk. Om 21:00 uur gaat Run Run naar bed gaat want die moet morgen weer naar school. Chechen gaat vaak pas om een uur of 11. Die hoeft nog niet naar school. Vanaf september pas. Zelf gaat ze nog later naar bed. Want pas als de jongste in bed ligt heeft ze een beetje me-time zoals ze dat zelf zegt.

Mama zijn in China, gezin van Yuki

Yuki vertelt dat ze de persoonlijke ontwikkeling van haar kinderen erg belangrijk vindt. Belangrijker dan kennis. Haar oudste zoon gaat nu sinds 2 maanden op zondag naar een speciale klas. Hij leert daar voor journalist. Dat wil hij zelf erg graag. Van Yuki had het niet gehoeven. Een kind hoort buiten te rennen en te spelen. Toch is dit is veel gezinnen wel anders vertelt Yuki. Er wordt veel gevraagd van de Chinese kinderen. Ze moeten zich beter ontwikkelen dan hun ouders en een goede opleiding staat dan ook hoog in het vaandel. Chinese kindjes nemen dan ook deel aan verschillende klassen buiten de school om. Les in piano spelen of Engels leren.

De open broek

Ik vertel Yuki dat ik veel kindjes zie lopen met een spleet in hun broek. Overal kunnen de kindjes dan een plasje doen. Persoonlijk vind ik het nogal vies. Vorige week liet een vrouw haar kind midden in de speeltuin plassen. Bah, verschrikkelijk! Yuki heeft de open broek nooit gebruikt maar moet wel lachen. Haar moeder waarschijnlijk wel bij haar. Yuki vind de broek onhygiënisch en niet veilig. De open broek wordt gebruikt uit gemak. Ik snap het niet? Gemakkelijk…..ik vind het helemaal niet makkelijk om Jayson altijd maar in de gaten te houden of hij misschien moet plassen. Dan zegt Yuki dat de luier die ik gebruik door veel Chinese mama’s nog helemaal niet gebruikt wordt. Hier word er ook nog veel gebruik gemaakt van de katoenen luier. Dat is veel werk omdat je dan ook een stapel was hebt aan het eind van de dag. Binnen en s’nachts krijgen de kindjes wel gewoon een luier om maar buiten dus niet. De jongere gezinnen gebruiken wel al meer de luiers uit de supermarkt. De oudere generatie echter nog niet. Tsja en die hebben het hier toch wat meer voor het zeggen. Yuki haar schoonmoeder maakte bij de geboorte van haar oudste zoon ook gebruik van de katoenen luier. Dit was beter voor de baby. Run Run is namelijk geboren in de zomer en een plastic luier is te warm voor een baby.

Een handdoek onder de kleding?

Dit staat voor mij wel lijnrecht tegenover de baby’s die ik op straat zie. Dik ingepakt in een soort van skipak. Pff, ik krijg het al warm als ik er alleen al naar kijk. De ouders stoppen dat ook nog een handdoek achter op de rug van de baby. Tussen de huid en de romper in. Van het uiteinde maken ze dan een rolletje voor in de nek. Dit doen ze om het zweet op te vangen. Dan hoeven ze alleen de handdoek te verschonen en niet alle kleren iedere keer in de was te gooien. Ik vertel Yuki dat ik geleerd heb van mijn kraamverzorgster om Jayson niet te warm te kleden. Dan wordt hij alleen maar slaperig en kan hij het niet goed meer aangeven als hij honger heeft. Yuki vertelt dat ik als enige mijn zoon in een korte broek en een shirt naar school laat gaan. Alle kindjes hebben lange broeken en shirts met lange mouwen aan. Ze krijgt het andere ouders niet aan het verstand.

Wie bepaalt er nou eigenlijk wat?

Ook haar zoon gaat vaak te warm gekleed naar school. Zelf draagt Yuki een t-shirt vandaag. Haar zoon kreeg ook een t-shirt aan vanmorgen maar haar schoonmoeder corrigeerde dit, hij moest ook nog een jas aan. Het is tenslotte 25 graden en dat is toch wel koud 😉 Yuki denkt dat het voort komt uit tradities en gewoontes. In China geloven veel mensen ook dat baby’s het helemaal niet voelen als het te warm of te koud is. Yuki denkt daar anders over. Haar zoon hoort te rennen vind ze. Van haar schoonmoeder moet Run Run vaak op de bank zitten om te rusten, een boek te lezen of tv te kijken. Hij heeft dan gerend en gezweten en dat mag niet. Dat is niet goed voor zijn lijf en daar kan hij verkouden van worden. Yuki denkt dat hij gewoon teveel kleren aan heeft en daarom zweet. Haar schoonmoeder houdt ook van de stilte en kinderen horen gewoon te luisteren. Zo ook Yuki en haar man. Yuki vind dit nog wel eens lastig. Ze is opgeleid tot montessori lerares. Ze spreekt engels en het bedrijf waar ze voor werkt is van origine Australisch. Dat voegt niet altijd met de normen en waarden van vroeger. Maar ach zegt Yuki, hebben niet alle vrouwen in de wereld wel eens een meningsverschil met hun schoonmoeder?

Wat vind jij? Mogen je schoonouders bij jou in huis komen wonen voor een periode van 3 jaar of langer? En wie bepaalt dan wat?

Liefs Jenny

P.s vind je het leuk om mijn Chinese leven te volgen? Iedere dag plaatst ik foto’s op Instagram en Facebook.

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Koen vertelt over het werken in China

Hoe is het nu om te werken in China? Ondertussen werk ik hier namelijk alweer ruim 4 maanden (bij Great Wall Motors) en mijn beeld begint een beetje compleet te raken. Tot nu toe bevalt het me erg goed. Als ik terug kijk op de eerste 10 jaar van mijn carrière dan is dat gekkenwerk geweest. In Europa ligt de standaard erg hoog. Het moet voor de beste prijs, beste performance en de hoogste kwaliteit. In mijn functie als engineer stond ik altijd midden in het vuur en heb ik altijd geprobeerd iedereen tevreden te houden. Niet altijd even leuk, wel super uitdagend en heel veel van geleerd.

Processen en procedures

Hier liggen de verwachtingen anders en neemt iedereen redelijk goed zijn verantwoordelijkheid waardoor ik meer focus heb op alleen de techniek. De medewerkers werken veel meer volgens de voorgeschreven procedures. Het gaat allemaal niet zo snel als dat ik gewend ben maar er zijn ook lang niet zoveel deadlines. In Europa zijn er bijvoorbeeld wel 8 projectfases voordat een auto in productie gaat, hier maar 3. Dat scheelt een hoop tijd en werk.

Ik heb nog steeds de gewoonte meteen te beginnen met een planning. In China werkt dat niet zo. De cultuur hier is reactief. De Chinese mensen leven in het hier en nu en zijn een stuk minder bezig met morgen of volgende week. Dit zie je ook terug op de werkvloer.

Ook groot verschil is dat in China alles is gebaseerd is  harmonie. Die zie je ook terug in het conflict van Trumpf met Noord Korea waar China een voorzichtigere aanpak wenst als wat de USA liever zou doen. Zo werken de afdelingen hier ook met elkaar samen. Aan het einde van de vergadering word je gevraagd of je ergens problemen mee hebt, zo ja dan moet je dat even aangeven. Zeg je niets, dan betekend dat dat de gevolgen van het besluit in de vergadering later ook gezamenlijk gedragen gaan worden.

Er zijn dan ook geen harde afspraken tussen de afdelingen met harde eisen. Als er problemen zijn word iedereen geacht een bijdrage te doen aan het oplossen van het probleem. Waar ik meer gewend ben dat je een verantwoordelijke aanwijs en hem vraagt wanneer het opgelost is, rommelen we hier nog even verder en zien we wel hoe en wanneer het loopt ?.

Er wordt hier veel gecontroleerd op de processen, alle acties moeten netjes langs alle procedures lopen. Zijn alle regeltjes netjes opgevolgd, zeg maar. Ik kijk meer naar de kwaliteit van het geleverde werk en de risico’s.

Van leverancier naar fabrikant

Voor mij is het erg leuk om in een hele nieuwe keuken te kijken, de keuken is ook een stuk groter. Dit komt omdat ik nu bij een autofabrikant werk en hiervoor bij de leverancier. Daarnaast spreek ik veel expats. We eten samen in de kantine en ook in de community komen we elkaar regelmatig tegen. Hierdoor hoor ik waar iedereen mee bezig is. Ik zie nu veel meer van de hele voertuig ontwikkeling. Hoe de huidige generatie word ontwikkeld maar ook wat er voor de toekomst aan zit te komen. Ik heb altijd de behoefte om ver vooruit te kijken en aan lange termijn ontwikkelingen te werken. Daar doe ik nu voldoende inspiratie voor op.

Groeten Koen

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Fietsen in Beijing

 

Hoe kan het ook anders. Je bent Nederlander of niet ;-). Vandaag fietsen we in Beijing.

Fietsen in Beijing 1

We hebben een fiets gehuurd bij www.bikebeijing.com. Het is niet goedkoop maar we hebben het ervoor over. Een fietstocht door een stad is namelijk altijd leuk.

De hutong

We fietsen samen met onze gids eerst door de oude wijk Hutong. Dit gedeelte neemt je mee naar het verleden. Er is al veel opgeknapt waardoor alles er netjes uitziet maar als je doorfietst dan kom je bij de echte oude huisjes uit.

Fietsen in Beijing 2

Op de foto hieronder zie je de bel toren. Deze werden vroeger gebruikt om iedere 2 uur aan te geven hoe laat het is.

Fietsen in Beijing 3

We stoppen bij een tempel waar we wierook aansteken. Het is de tempel van vuur. Hier komt de Chinese bevolking naar toe om wierook aan te steken als ze meer vuur in hun leven of in hun bedrijf willen. Het vuur staat symbool voor meer geld of meer overvloed. Kom maar op! Wierook doe je werk maar goed 😉

Fietsen in Beijing 4

We fietsen over de hoofdstraat van Beijing. Aan deze straat staat de ingang van de verboden stad en allerlei andere regeringsgebouwen.

Fietsen in Beijing 5

Naar huis

Na de fietstocht gaan we naar huis. Aan al het goede komt een eind en zo ook aan dit weekendje weg. We komen terug want Beijing hebben we in ons hart gesloten. Oh ja, we hebben ook nog een lijst van alle andere dingen die we willen zien hier ;-). Beijing is zo groot en er is zoveel te doen. Het past allemaal niet in een paar dagen.

Tot schrijfs,

Liefs Jenny

p.s wil je vaker een leuke foto zien van onze avonturen in China. Volg mij dan op Instagram

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Onze Ayi in China

Afgelopen donderdag is onze ayi begonnen. De WAT? Haha ja inderdaad! Een ayi is iemand die oppast, mee helpt in het huishouden, kookt, de boodschappen doet en meer van dat soort dingen. Omdat we de opa’s en oma’s missen hebben we dus een ayi in dienst genomen. Klinkt wel erg luxe he! Dat is het ook hoor. Terwijl ik dit schrijf voel ik me er ook wel een beetje opgelaten onder. Het klinkt allemaal zo duur en luxe! Ik voel me dan ook ontzettend verwend met onze ayi. We hebben ook nog het geluk dat ze redelijk engels spreekt.

Wang Si, zo heet onze oppas, komt 4 dagen in de week. De eerste dagen was het wel even wennen. Toch vreemd iemand in je huis. Ik heb dan ook iedere keer de behoefte om op te staan en alles zelf te doen. Dat is een dubbel gevoel. De gastvrouw in mij komt naar boven. Ik merk ook dat ik het lastig vind om bepaalde zaken uit handen te geven. Jayson bijvoorbeeld maar ook de was en het schoonmaken.

Boodschappen

Met boodschappen doen is het een verademing. Wang Si helpt me met vertalen. Op de vleesafdeling kan ik eindelijk duidelijk maken wat ik wil en ook bepaalde kruiden die ik nodig heb voor mijn Chinese recepten kan ik nu vinden, whoop whoop!

Ik heb een bureau gekocht en ik heb nu mijn eigen werkkamer thuis. Dat geeft meer rust. Voor Jayson ben ik uit het zicht en ik word niet meer afgeleid door alle geluiden om me heen. Hopelijk blijft dit ook werken op lange termijn. Ik vind het erg fijn om zo dichtbij te zijn. Om 12 uur ga ik dan ook gezellig lunchen met Jayson en Wang Si. Koen is ook al een keertje thuis komen lunchen, lekker gezellig zo :-)!

Terwijl ik dit aan het schrijven ben is Wang Si aan het buitenspelen met Jayson. Ik krijg leuke foto’s en filmpjes binnen op mijn telefoon. Jayson heeft het naar zijn zin met Wang Si en ik… Ik kijk met vertrouwen de toekomst tegemoet.

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hoe gaat het met Jayson in China?

Hoe gaat het met Jayson in China? Vandaag blog ik over onze kleine man. Want wat doet hij het goed en wat zijn we trots! Ik kan je natuurlijk niet vertellen hoe hij zich voelt maar ik kan je wel vertellen hoe hij het doet en welk gedrag hij vertoont. Want al zijn kleine kinderen flexibel, een verhuizing naar China heeft impact!

In Nederland

Ik heb vanaf 1 december niet meer gewerkt. Ik wil me vol kunnen focussen op Jayson en op onze verhuizing. Er zijn nu zoveel veranderingen gaande dat ik het zelf amper kan bijhouden. Hoe moet Jayson zich wel niet voelen? Al die dozen om ons heen? Zijn speelgoed ingepakt en alles verandert in huis…

Hoe gaat het met Jayson in China?

Daarom spelen we en knuffelen we veel na de verhuizing. Wandelen we als de smog het toelaat.  Verkennen we de buurt en de supermarkt en doen we ons best om te integreren. Jayson slaapt de eerste 1,5 week ook nog lekker tussen ons in. Gewoon maar even wennen en zijn in China.

Want het is ook lastig voor Jayson. Dat merken we aan kleine dingen. Als Koen uit zijn werk komt spring Jayson van zijn stoel om eerst te helpen met het uittrekken van papa zijn schoenen. Uit, uit, uit roept hij dan. Ook in Nederland komt dit terug. Oma mag ook geen sloffen aan, uit, uit, uit roept Jayson. Want op sloffen kan je natuurlijk zomaar naar buiten lopen…

In Hong Kong moeten Koen en ik bij elkaar zijn van Jayson. Als ik bijvoorbeeld een paar meter achter loop dan begint Jayson hard om mama te roepen en andersom. Als Koen niet doorloopt dan verzet Jayson ook geen stap meer. Eerst wachten op papa en dan weer verder. We moeten met zijn 3 bij elkaar zijn en dan is het goed.

Nu we voor de 2de keer terug zijn uit Nederland merken we dat het 1,5 week duurt voordat Jayson weer goed in zijn ritme zit. Zijn middagslaapjes duren weer kort en s’avonds gaat hij zonder moeite op normale tijden slapen. Het is ook allemaal wat als je zo klein bent.

Hoe gaat het met Jayson in China

Wat vind Jayson van het Chinese eten?

Het eten gaat ook goed. Jayson vind het eten lekker in China. De noodles, de groente, het vlees. Hij slobbert het allemaal op. Vooral als het klaar gemaakt is met een lekkere zoete sojasaus of suiker er overheen. Welk kind zou het niet opeten ;-). Jayson eet ook al goed met stokjes.

Jayson eet met stokjes

Nou ja, met stokjes….., 1tje eigenlijk 😉

Verder is Jayson zijn eigen blije ikke, zolang papa en mama maar in de buurt zijn dan is alles goed.

Tot de volgende keer!

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hoe makkelijk is het aanvragen van ons Chinese visum?

Hoe gaat het nu?

Toet, toet, de sneltrein van ons leven kwam weer even voorbij…Of we zo snel mogelijk in wilden stappen ivm het regelen van ons Chinese visum? Dus hup daar gingen we op het vliegtuig naar Nederland. Dag Hong Kong, dag vakantie :-|! Voor mijn gevoel gingen we weer even terug in de tijd. Van voor de verhuizing naar China. Drukte en stress om ons visum en natuurlijk ook omdat we iedereen weer wilden zien in Nederland :-).

Maar waarom terug naar Nederland?

Want tsja, eigenlijk zouden we ons visum regelen in Hong Kong. Hong Kong hoort bij China maar is een land op zich waardoor je volgens de Chinese wetgeving uit China bent en in Hong Kong opnieuw je Chinese visum aan kunt vragen. Zo gezegd, zo gedaan, dachten wij….. Het ging even anders. Koen heeft op aanvraag van Great Wall maar vanuit de Chinese overheid een werkvergunning gekregen. Bij deze werkvergunning zit een uitnodigingsbrief waarmee Koen een visum kan aanvragen. Op deze brief stond dat de aanvraag van het visum in Nederland moest gebeuren. Of we dat van te voren wisten? Nee want de brief was in het Chinees. We hebben nog geprobeerd om een nieuwe brief te krijgen met Hong Kong er op maar dat zou 20 werkdagen duren.

Ons Chinese visum aanvraag?

Koen is 3 dagen op de Chinese Ambassade in Den Haag geweest om onze visums te regelen. Wat een papierwerk is dat! We misten nog 1 document. Het uittreksel van Jayson zijn geboorte. Dit konden we bij de gemeente opvragen in het Engels. Daarna moest het gelegaliseerd worden bij het ministerie van buitenlandse zaken om vervolgens bij de Chinese Ambassade een stempel te krijgen wat aantoont dat de gemeente en BZ hun werk ook echt gedaan hebben. Daarna kon het formulier gebruikt worden voor de aanvraag van Jayson zijn visum. Je snapt, dit is 1 papiertje maar voor ons visum hebben we meerdere papieren nodig gehad die ongeveer allemaal dezelfde weg hebben bewandeld. Gelukkig had Koen alle andere documenten al voor onze verhuizing geregeld.

Gelukt……?

Het werd nog wel even spannend. We waren namelijk maar 1,5 week in Nederland en een visum aanvraag duurt 4 werkdagen. Daarbij was de Ambassade ook nog 2 dagen dicht vanwege Chinees nieuwjaar…. het is gelukt! Tenminste zo goed als, we zitten tenslotte in China op dit moment 😉

Koen en Jayson hebben een tijdloos visum gekregen en deze week wordt er op het politiebureau bepaald hoe lang ze in China mogen blijven. Omdat Koen en ik niet getrouwd zijn heb ik een visum voor 60 dagen gekregen. Deze kan ik op het politiebureau nog met 30 dagen verlengen. Totaal heb ik dus een 90 dagen visum. Dat schiet niet op. Ik zit er niet op te wachten om iedere 3 maanden terug naar Nederland te vliegen. Great Wall heeft nu mijn paspoort en we hopen daar volgende week meer over te horen. Wordt vervolgd…..

Tot schrijfs,

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hoe is het in Hong Kong (deel 2)

Vandaag schrijf ik weer over Hong Kong (deel 2).We zitten aan een overheerlijke koffie. We hebben een relax dag vandaag, tenminste voor zover als dat het lukt hier in Hong Kong  ;-)! Het is altijd moeilijk om een plek te vinden waar ik makkelijk en snel foto’s kan plaatsen. Gelukkig heeft de Starbucks snel internet voor een half uur. De Starbucks is altijd al mijn vriend maar nu helemaal ;-).

Hong Kong (deel 2)

Na onze koffie wandelen we naar Kowloon park. Een groot park waar je vogels kunt kijken, spelen in de speeltuin, een zwembad, vijvers met vissen, zwanen en flamingo’s. Jayson vind vooral de vissen erg leuk. Daarna nemen we de boot naar Hong Kong Island (central district), waarbij we de ‘Peak’ bezoeken. De Chinesen noemen dit het lelijkste gebouw van Hong Kong maar het uizicht maakt alles goed, het is er werkelijkwaar prachtig! Voor mij is dit het mooiste uitzicht van een stad, dat ik ooit gezien heb in de wereld. We gaan met de tramkabelbaan weer naar beneden.



Disneyland Hong Kong

De dag erna gaan we naar Disneyland Hong Kong. Wat hebben we hier een leuke dag gehad. We gaan op de foto met Pluto, Goofy en Tijgertje. Bezoeken verschillende attracties en hebben samen lol! Het park kan je goed in 1 dag bezoeken en bewandelen.



Ons visum voor China

De dag erna hebben we weer een rustige dag. We lopen nog een laatste keer een rondje en eten een lekkere hotpot om onze vakantie af te sluiten. Ja je leest het goed, we sluiten de vakantie af. We willen eigenlijk nog wel verder willen reizen om meer van China te zien. Nu gaan we nu terug naar Nederland. Het is namelijk niet gelukt met ons visum. In het begin was het super balen maar nu weer ontzettend leuk en fijn om in Nederland te zijn en familie en vrienden te zien ?! We zijn voor 1,5 week terug en vliegen 1 februari weer terug naar China. Wie weet tot snel!

Liefs Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hong Kong (deel 1)

 

Onze reis naar Hong Kong

S’morgens om 7:10 stappen we in de taxi naar het treinstation in Baoding. Op het station liggen tegels met nummer van je coupé. Omdat we allemaal een zitplaats bewijs hebben staan alle mensen netjes in rijen te wachten. Het is voor het eerst hier in China dat er niemand voordringt en iedereen rustig wacht.

De hoge snelheidstrein brengt ons na 9,5 uur naar het plaatsje Futian. In onze wagon kun je zien hoe hard de trein rijd. Op het treinstation van Futian gaan we lopend de grens over naar Hong Kong.

Vanuit daar nemen we de metro naar het hart van Hong Kong. Wauw wat een geweldige stad is dit! De eerste indruk is  goed! Het is druk, grote neon reclames boorden, veel mensen. Het ruikt hier naar Ko San Road maar de winkels doen je denken aan London. Wat een geweldige mix is dit!

De eerste dag zijn we vooral bezig met ons VISA maar dat is een verhaal apart… ?

Na 1 dag gaan we dus op pad. We willen wel eens wat zien van Hong Kong ?! We zitten met ons Hostell in Kowloon, midden tussen alle winkels en restaurantjes en nog geen 100 meter bij het metrostation vandaan. Een top locatie ?! Vanuit hier gaan we wandelend naar de goudvissenmarkt, de bloemenmarkt en de vogeltjesmarkt. Vooral de bloemenmarkt is erg leuk om te zien met alle mandarijnen planten en citrustakken. Verder staan er veel orchideeën planten die erg mooi zijn.

Het Po Lin-klooster

De volgende dag gaan we met de metro naar Lantau Island. Het is een eiland maar de metro verbinding gaat over het water heen, bijzonder om te zien. Er is hier een kabelbaan die naar de berg Tung Chung gaat. Één van wereldst mooiste kabelbanen ter wereld (zeggen ze). Helaas wordt er onderhoud gepleegd en gaat de kabelbaan pas weer in juli open. Wij gaan dan ook met de bus naar boven naar het Po Lin-klooster. Hier staat werelds grootste bronzen boeddha beeld.

In Hong Kong is het op dit moment winter. Gelukkig geen smog maar wel veel mist. In eerste instantie vond ik dat erg jammer vanwege het uitzicht maar nu ik de foto’s terug zie vind ik het ook wel wat hebben. De temperatuur hier in Hong Kong is wel erg fijn: tussen de 15 en de 19 graden. Zulke winters wil ik altijd wel ??!

Bij het klooster ligt een tempel. In het klooster zijn wel 10.000 boeddha’s afgebeeld. Erg mooi om te zien.


Vandaag hebben we een rustigere dag. We zitten nu even lekker koffie te drinken bij de Starbucks en Jayson gaat zo slapen. De volgende keer zal ik wat meer vertellen hoe het met Jayson gaat hier in China.

Veel liefs van ons en tot schrijfs,

Jenny

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

Hoe is de smog in China?

Voordat Koen en ik besloten om naar China te gaan vertelde Koen al het een en ander over de smog hier in Baoding en Beijing. De recruiter heeft er het een en ander over verteld en ook wat we er aan kunnen doen. Vanuit NL was het voor mij lastig voor te stellen wat de smog dan precies inhoudt. Wat kan je dan wel en wat kan je dan niet….ehm…Nu we hier wonen heb ik er een goed beeld bij. Het ene moment kan ik er prima mee leven maar op andere momenten kan ik ook echt balen van de smerige lucht. We hebben op dit moment 3 purifieer’s (luchtreinigers) in huis staan en willen nog een 4de kopen. Alles voor een goede luchtkwaliteit in huis!

De norm

Maar wat is nou eigenlijk goed of slecht? In Europa hebben we vastgesteld dat smog niet langer dan 25 dagen per jaar, 8 uur achter elkaar boven de 120 mag zijn. Nederland is  de afgelopen jaren onder deze norm gebleven. Baoding gaat er ruim over heen :-|.

Oh ja, de smog is er alleen in de wintermaanden van november tot en met februari. Hoe kouder het is, hoe meer smog. In de zomer maanden als de temperatuur op loopt dan stijgt de smog mee naar boven. Het is niet weg alleen we zien het niet meer en hebben er geen last meer van. Het hangt ergens ver boven ons.

De smog in Baoding

Deze week is de luchtkwaliteit al de hele week slecht. Jayson en ik zijn dan ook veel binnen. De muren komen op sommige dagen dan ook echt wel even op ons af. Jayson wil zijn energie kwijt en komt overdag met zijn schoenen aanzetten of roept: jas, jas, jas! Hij wil naar buiten en zelf wil ik dat ook wel erg graag.

De smog in Baoding

Wat nu?

Als escape hebben we het winkelcentrum. Je kunt er echt van alles kopen en de Chinese vrouw is net zo modebewust als wij. Ook hier lopen ze in nep leren leggings en broeken, zie je boomer jasjes en de kleur mintgroen. In het winkelcentrum zit o.a. de H&M, de Only, en de Vero Moda. Erg leuk al die winkels. Koen werkt en ik shop 😉 Enne Jayson dan…..Die vermaakt zich ook goed in het winkelcentrum. Er is hier 1 afdeling vol met winkeltjes voor de minimens. Er zit een grote indoor speeltuin maar ook een winkel waar kinderen taarten leren maken, of schilderijtjes maken, een heuse lego school en een ‘autobaan circuit’! Je kunt er zelfs vissen met echte vissen. Dat is toch weer eens wat anders dan  de kermis attracties bij ons in het dorp 😉

Kinderactiviteiten in het winkelcentrum

Chinese ouders zijn vooruitstrevend en hun kinderen worden al jong gestimuleerd om hun vaardigheden te ontwikken. Daarom is er ook een instituut waar kinderen in het weekend of na school zich kunnen ontplooien in talen, leiderschap of wiskunde. Net waar jouw kindje goed in is of hulp bij nodig heeft.

Jayson in de indoor speeltuin

Maar vermaken we ons dan wel met de smog en raken we niet uitgekeken op het winkelcentrum? Op sommige dagen wel maar dan plannen we snel leuke dingen in. Zoals dat we over 3 dagen naar Hongkong gaan met de hoge snelheids trein. Daar is de lucht een stuk schoner en de temperatuur warmer. Ach zo slecht hebben we het hier nog niet 😉

Liefs Jenny

P.s de keelontsteking is gelukkig over maar zoals dat gaat in gezinnen….hebben Jayson en Koen er nu last van :-|!

Categorieën
Blog Onze avonturen in China

De dokter in China

Keelontsteking

Een paar dagen na aankomst in China heb ik een keelontsteking. Nu 1,5 week later ben ik nog steeds veel aan het hoesten en s’nachts slaap ik daardoor slecht. Koen is al een keertje langs de apotheek gegaan voor medicijnen maar die zijn op en de keelontsteking is er nog steeds. Tot irritatie van mezelf :-|! Het hoesten wordt wel iedere dag een beetje minder maar als ik dan 2 dagen binnen ben geweest dan begint het te kriebelen en wil ik erg graag naar buiten. Door de smog is de keelontsteking s’avonds dan weer in volle hevigheid terug.

Vandaag ben ik er klaar mee, ik zit weer 2 dagen binnen en op het hoesten na voel ik me goed. Ik besluit om toch nog maar een keer naar de apotheek te gaan. Gewapend met een leeg medicijnen doosje loop ik langs het kantoor van de GW community. 1 van de dames gaat met me mee! Ze vraagt of ik naar de apotheek wil of ook naar de dokter. Ik besluit om toch maar naar de dokter te gaan. Het kan nooit geen kwaad dat de dokter er even naar kijkt. Daar aangekomen wil ik het liefst allemaal foto’s maken maar ik vond niet dat ik het kon maken. Daarom een beschrijving.

Privacy bij de dokter

De dokter bevind zich in het ‘winkelstraatje’ bij de GW community. Er staat 3 ziekenhuisbedden en daar liggen zo nu en dan ook mensen in. Voor de bedden zit een groot glazen raam dus iedereen kan zo naar binnen kijken. Zie de foto hieronder. De enige foto die ik wel ‘durfde’ te maken. Nou ja Koen eigenlijk 😉

img_4133

Bij binnenkomst was er een patiënt in gesprek met de dokter. Ik versta dan geen Chinees maar het gesprek was goed te volgen door de rest die aanwezig was. Geen privacy dus! Er lagen 2 kindjes in de bedden en 1 volwassen vrouw aan een infuus. Geen idee was er aan de hand was maar het voelde wel raar toen ik zo stond te wachten met mijn keelontsteking.

Mijn beurt

Ik ben aan de beurt, ik vertel mijn verhaal aan de dame die met mij mee is en zij verteld het aan de Chinese dokter. Ik krijg een paar vragen, er wordt naar mijn longen geluisterd, in mijn keel gekeken en het oordeel luidt: antibiotica. De dame breng het voorzichtig en zegt er meteen achter aan: als je dat wil want de meeste expats willen geen antibiotica. In mezelf moet ik er wel even om lachen. Ook ik wil geen antibiotica. Doe maar iets anders. Antibiotica kan altijd nog! Wat ik dan wel gekregen heb: geen idee! Dat kon ze niet echt uitleggen. En of het werkt, dat kan ik je pas over een paar dagen vertellen…;)

Liefs Jenny

P.s 1 de dokter was mijn inziens kundig en ik vind het ook een fijn idee dat de dokter dichtbij zit. De dames van de GW community gaan makkelijk met me mee om te helpen met vertalen. Hun engels is goed en dat stelt gerust!

P.s 2 de kosten voor het doktersconsult en de medicijnen is 25 RMB, omgerekend is dit € 3,50. Ik zou er bijna mijn zorgverzekering voor opzeggen 😉